یکی از ترفندهای نیروهای سلطنت طلب دوران استبداد صغیر برای مبارزه با مجاهدین تبریز بستن راه های ارتباطی این شهر بود تا با کمبود آذوقه و کالاهای اساسی مشروطه خواهان تبریزی تضعیف گردند و تن به شکست دهند.در این بین راه تبریز – جلفا از اهمیت بسیار فراوان تری برخوردار بود و در صورت بسته شدن مردم تبریزازکمبود بسیاری ازکالاهای اساسی و ضروری رنج می بردند.ودرکل بنا بر گفته ژانت آفاری، مشروطه پژوهش برجسته ،این راه شریان حیاتی مقاومت تبریز بود و مواد غذایی ،مهمات و مبارزان داوطلب از قفقاز از طریق آن وارد تبریز می شدند(21 )
شکر الله خان شجاع نظام مرندی سرکرده بزرگ استبداد در مرند عامل اصلی بسته نگاه داشتن این راه بود و در غیاب وی فرزندانش راه پدر را ادامه می دهند و در مواقع لزوم راه تبریز – جلفا را می بندد.
بستن راه تبریز آنقدر به مشروطه و مشروطه خواه ضربه وارد می کرد که حتی باعث واکنش علمای سه گانه طرفدار مشروطیت نجف ، حضرات آخوندملا کاظم خراسانی وحاج شیخ عبدالله مازندرانی و حاجی میرزا حسین تهرانی ،گردید.فتواهای صادره این چنین بود :
"رفتن بر سر تبریز "به منزله جنگ با امام زمان "و بستن راه خواربار برای آن شهر"در حکم بستن آب فرات به روی اصحاب سید الشهدا "می باشد ."(22)
اما سرکردگان محمد علی شاه و از آن جمله شجاع نظام مرندی به این فتاوا وقعی نمی نهادند و همچنان راه ها را بسته نگاه می داشتند و مردم مشرو طه خواه در تبریز را به مانند اصحاب سید الشهدا(ع) درتنگنا قرار می دادند...
ادامه مطلب
