تبليغاتX
کمکی آراز

کمکی آراز

تاریخ ادبیات و آیین و سنن آذربایجان با تکیه بر جلفای ارس


منیم عنوانیما گلمک ایسته سن************منی اوجا کمکی آرازدان سوروش                              www.kemkiaraz.blogfa.com

دوه داشی سنگی قدیمی است که درسیه سران از توابع محال گرگر قرار دارد.این سنگ از گذشته های دور تا کنون در میدان سیه سران کنار دیواری واقع شده و نمونه ای از سنگ های قوچ شکل موجود در قبرستان های تاریخی منطقه می باشد. با این همه سنگ مذکور عنوان دوه داشی به معنی سنگ شتر را یافته است.

دوه داشی سیه سران نیز در اعتقادات مردم این روستا از ارزش والایی برخوردار بوده است. کودکان بیمار از زیر این سنگ عبور داده می شدند تا بیماری و کسالت آنها رفع گردد.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام مرداد 1385ساعت 16:42  توسط سجاد حسینی  | 

اوسکورمه داشی سنگی سرخ فام بوده که در محله زیارتگاه علمدار قرار داشته است. اسکورمه داشی در زبان ترکی به معنای سنگ سرفه می باشد. این سنگ در نزد مردم علمدار از ارزش و اعتبار خاصی برخوردار بوده است و مردم برای درمان بیماری کودکانشان علی الخصوص برای رفع سرفه و سرماخوردگی بدان مراجعه می کردند .این سنگ یک پارچه بوده اما در قسمت پایین آن سوراخی قرار داشته است که بچه ها را هنگام بیماری از آن سوراخ رد می کردند و اعتقاد بر این بود که با این کار رفع کسالت می شود.

اسکورمه داشی نیز به همراه قبرستان قدیمی علمدار و مقبره پیر این قبرستان از بین می رود تا بر فراز آن چند باب خانه و مدرسه ساخته شود !

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام مرداد 1385ساعت 16:40  توسط سجاد حسینی  | 

بسياري از غذاهاي اصيل و سنتي آذربايجان كه روزگاري عمده غذاي مردم اين منطقه را تشكيل مي‌دادند، امروزه به فراموشي سپرده شده‌اند.
برخي از غذاهاي سنتي در مراكز شهري منطقه آذربايجان ديگر طبخ نمي‌شوند و جاي آن را غذاهاي غربي مانند ماكاروني‌ها، پيتزاها، ساندويج‌هاي سوسيس و كالباس و همبرگر و سالادهاي وارداتي گرفته‌اند و امروز غذاهاي سنتي تنها در بعضي مناطق روستايي و شهرهاي كوچك طبخ مي‌شوند.
انواع آش‌هاي محلي بوراني‌ها، شورباها، كوفته‌ها، دلمه‌ها، حلواها روزگاري غذاي اصلي مردم اين منطقه را تشكيل مي‌دادند، نسل جوان امروزي حتا نام بعضي غذاها مثل (قورود شورباسي)، (قوش شورباسي)، (‌اوماج حالواسي)، ( كله جوش) و... را نشنيده‌اند. غذاهايي كه حاوي مواد غذايي مفيد بوده‌اند و امروز غذاهايي جايزين آن خوراك سنتي سالم شده‌اند كه مصرف بيش از حد آن‌ها چيزي جز بيماري و كمبودهاي مختلف را به همراه ندارد.


+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم مرداد 1385ساعت 10:4  توسط سجاد حسینی  | 

قرارگیری منطقه جلفا یا به عبارتی دیگر محال گرگر در مجاورت معبر جلفا که در واقع دروازه شرق و غرب به حساب می آید و سپس سرحد گشتن این منطقه باث شد که عده قابل توجهی از ساکنان این محال تجارت پیشه باشند.تاجرانی که با اروپا و روسیه داد و ستد می نمودند. برخی از این تجار آنقدر ثروتمند و دارا بوده اند که می شود گفت بزرگترین بازرگانان وقت آذربایجان محسوب می گشتند.

حاج فضلعلی (حاجی فضلعالی) یکی از این تجار است.

وی در حدود 100 سال پیش در علمدار زندگی می کرده و بسیاری از خانه های علمدار واقع در روبه روی محله قدیمی قئرخ ایاق ملک وی بوده است .

حاج فضلعلی آنقدر ثروتمند بوده که می گویند کاروان های شتر او قابل شمارش نبوده است و به قول اهلی منطقه :"اوجی بوجاق سئز دوه کاروان لاری وارییدی ."

در بین مردم علمدار مشهور است که حاج فضلعلی سکه های نقره اش را با پارو جا به جا می کرد. همچنین می گویند :جاج فضلعلی روزی به تماشای امتعه تجاری خود می پردازد آنگاه از یکی از عابران می پرسد این همه کاروان بزرگ مال چه کسی است .آن فرد هم که حاج فضلعلی را از نزدیک نمی شناخت و تنها نام و آوازه وی به گوشش خورده بود پاسخ می دهد :نمی دانی مال حاج فرضعلی است .

آنگاه حاج فضلعلی دست بر زانویش می کوبد و می گوید"ائوین تیکیلمه سین حاج فرضعالی ،نیه بیر بیله ده مال- دولت اولار؟!."ترجمه :"خانه ات خراب حاج فضلعالی مگر این همه مال و ثروت یک جا جمع می گردد ؟!"

حتی معروف است که حاج فضلعلی گفته بودهر کس در آذربایجان بتواند فقط عوارض گمرکی کالاهای مرا بپردازد همه آن کالاها را به وی می دهم ."

 

+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم مرداد 1385ساعت 21:33  توسط سجاد حسینی  |